Ge moogt verlangen zonder te knijpen

Goeiemorgen.

Welkom op dag zes.

Gisteren hebben we ons verlangen wat dichterbij laten komen.

Vandaag vraagt de zesde wet iets wat ik persoonlijk een pak moeilijker vind.

Afstand nemen.

Loskomen van de precieze uitkomst.

Dat klinkt heel rustig wanneer ge het in een spiritueel boek leest.

Vertrouw. Laat los. Het juiste komt naar u toe.

Maar wanneer ge financiële stress hebt, een lichaam dat nog herstelt en geen helder zicht op hoe uw werkleven eruit zal zien, voelt loslaten een stuk minder romantisch.

Daar koopt de Colruyt inderdaad bitter weinig voor.

…

Ik verlang naar financiële zelfstandigheid.

Ik wil niet afhankelijk blijven van OCMW-hulp en de voedselbank om mij recht te houden.

Ik wil opnieuw voelen dat ik mijn eigen leven kan dragen.

Alleen zie ik vandaag nog niet langs welke weg.

Een deel van mij denkt: ik moet voldoende herstellen en terug in dienst gaan. Een job die zekerheid geeft. Een loon dat iedere maand komt. Geen voortdurende vraag of mijn eigen werk genoeg zal opbrengen.

Een ander deel hoopt vurig dat IO₂ en Nodaroo kunnen groeien tot een bedrijf waarvan ik opnieuw voltijds kan leven.

Dat mijn Journal, boeken, workshops, trainingen en coaching niet alleen betekenisvol zijn, maar ook financieel gezond worden.

En dan begint mijn hoofd te rekenen.

Hoe lang mag herstel nog duren?

Wanneer moet ik een beslissing nemen?

Hoeveel Journals moet ik verkopen?

Moet ik werk aannemen zodra het kan, ook als ik voel dat mijn lichaam nog kwetsbaar is?

Of moet ik net alles op mijn eigen projecten zetten en erop vertrouwen dat het groeit?

Mijn hoofd wil een antwoord.

Liefst vandaag.

En liefst eentje met garantie.

…

Misschien herkent ge dat.

Niet per se rond werk of geld.

Misschien wilt ge weten of uw relatie goedkomt.

Of ge mama zult worden.

Of iemand zal genezen.

Of ge gekozen wordt voor die job.

Of uw kind zijn weg zal vinden.

Of de beslissing die ge overweegt de juiste is.

Sommige onzekerheid zit niet alleen in ons hoofd. Ze gaat over veiligheid, inkomen, gezondheid, liefde en toekomst. Dan helpt het niet wanneer iemand luchtig zegt dat ge gewoon moet loslaten.

We grijpen naar een uitkomst omdat niet weten moeilijk te dragen is.

Controle geeft efkes het gevoel dat we iets in handen hebben.

Zelfs wanneer we eigenlijk alleen maar dezelfde gedachten steeds steviger vasthouden.

…

Afstand nemen betekent voor mij daarom niet dat ik mijn verlangen loslaat.

Ik wil nog altijd financieel op eigen benen staan.

Ik wil nog altijd dat mijn eigen werk groeit.

En ik moet ook praktische stappen zetten. Informatie zoeken. Mogelijkheden onderzoeken. Mijn grenzen bewaken. Rekenen. Gesprekken voeren.

Wat ik voor vandaag probeer losser te laten, is de eis dat ik de precieze vorm al moet kennen.

Misschien wordt het eerst een job.

Misschien mijn onderneming.

Misschien een combinatie die mij tegelijk veiligheid en ruimte geeft.

Misschien komt er iets langs waar ik vandaag nog niet aan denk.

Ik weet het werkelijk niet.

En dat mag de waarheid van vandaag zijn.

…

Er zit een verschil tussen een richting en een route.

Mijn richting is helder.

Ik wil duurzaam herstellen. Ik wil financieel gezond worden. Ik wil creëren en mensen helpen met wat uit mijn eigen kern gegroeid is.

De volledige route is nog niet zichtbaar.

Ik kan vandaag alleen het stukje lopen dat voor mijn voeten ligt.

Dat klinkt misschien bescheiden, maar het vraagt veel vertrouwen.

Niet het soort vertrouwen waarbij ge zeker weet dat alles goed afloopt.

Het soort waarbij ge uzelf belooft dat ge aanwezig blijft, ook wanneer ge het antwoord nog niet hebt.

…

Pak uw schrift erbij.

Schrijf op:

Welk antwoord probeer ik vandaag al af te dwingen omdat de onzekerheid zo moeilijk te dragen is?

Schrijf heel concreet wat ge wilt weten.

En verdeel daarna uw blad in twee.

Aan de ene kant schrijft ge:

Wat is vandaag van mij?

Aan de andere kant:

Wat kan ik vandaag niet bepalen?

Bij “van mij” kunnen dingen staan zoals een telefoontje doen, rust nemen, informatie vragen, eerlijk spreken, solliciteren, een grens trekken of één uur aan iets werken.

Aan de andere kant staat misschien de reactie van iemand anders, de timing, de uitslag, hoeveel mensen ja zeggen of hoe snel uw lichaam herstelt.

Kijk naar beide kanten.

Ge hoeft de tweede kolom niet fijn te vinden.

Ge zet haar alleen efkes neer.

…

Leg uw pen neer.

Maak van uw handen opnieuw vuisten.

Stel u voor dat ge daarin het antwoord vasthoudt dat ge zo graag wilt.

Adem in.

En open bij de uitademing langzaam uw handen.

Niet om uw verlangen weg te gooien.

Gewoon om er wat lucht rond te laten.

Bij de inademing denkt ge:

“Ik ken mijn richting.”

Bij de uitademing:

“De weg mag zich tonen.”

Nog een keer.

Ik ken mijn richting.

De weg mag zich tonen.

…

Kies vandaag één stap uit uw eerste kolom.

Eén ding dat werkelijk van u is.

Doe dat.

En geef uzelf daarna voor de rest van deze dag ontslag als algemeen directeur van de volledige toekomst.

Morgen moogt ge eventueel opnieuw solliciteren voor die functie. 😊

Voor vandaag is één stap genoeg.

Ik wens u vertrouwen zonder garantie.

En een beetje zachtheid voor het deel in u dat die garantie heel graag zou willen.

Tot morgen, voor onze laatste dag.