Wat ge ontvangt, hoeft niet bij u te stoppen

Goeiemorgen.

Welkom op dag twee.

Vandaag gaat het over geven.

En ik moet eerlijk zeggen: toen ik zag dat de tweede spirituele wet de wet van het geven was, dacht ik eerst dat veel vrouwen die ik ken die les gerust mochten overslaan.

Geven kunnen we meestal wel.

Zorgen. Luisteren. Regelen. Opvangen. Nog snel iets doen voor iemand anders terwijl onze eigen batterij al een hele tijd rood knippert.

Daar hebben we geen extra cursus voor nodig.

Wat mij veel meer raakte in deze wet, is dat geven alleen kan blijven stromen wanneer er ook ontvangen wordt.

En dat bracht mij bij iets wat de voorbije weken rond de IO₂ Journal gebeurde.

…

Een vrouw bestelde een Journal en wilde er graag eentje schenken aan iemand die het financieel moeilijk had.

Als ik niemand wist, mocht die naar haar zusje gaan.

Maar ik wist meteen namen.

Omdat ik zelf weet hoe het voelt wanneer €39 geen klein bedrag is. Wanneer ge bij iedere uitgave rekent en schuift. Wanneer iets u echt zou kunnen helpen, maar ge het gewoon niet kunt verantwoorden omdat er eerst eten, huur en rekeningen zijn.

Ik deelde het verhaal.

En toen stuurde Rohnny mij.

Een man die mij al jaren volgt, sinds mijn Plakkende Content Challenge. Hij wilde een onverwacht gebaar doen omdat hij daar zelf vrolijk van werd.

Door zijn cadeau kon ik nog meer Journals schenken.

Daarna kwamen de berichtjes.

Van vrouwen die voelden: dit zou ik echt kunnen gebruiken, maar ik kan het momenteel niet betalen.

Sommige verhalen kwamen uit hoeken waar ik ze helemaal niet verwachtte.

En dat raakte mij.

Niet alleen omdat ik blij was dat we iets konden geven. Ook omdat het ineens zo zichtbaar werd hoeveel mensen financieel aan het worstelen zijn zonder dat ge dat altijd aan de buitenkant ziet.

Eén vrouw gaf een idee.

Ik deelde het.

Iemand anders liet zich daardoor raken en gaf iets.

Daardoor konden elf vrouwen iets ontvangen.

En wie weet welke keuzes, gesprekken of kleine bewegingen daar later weer uit voortkomen.

Een vlinder die ergens met haar vleugels slaat en verderop iets in beweging zet.

Het butterfly effect.

…

Vroeger vond ik ontvangen veel moeilijker dan geven.

Geven voelde veilig. Dan had ik iets bij te dragen. Dan was ik nuttig. Dan stond ik niet in het krijt.

Ontvangen voelde kwetsbaar.

De afgelopen jaren heb ik veel móéten ontvangen.

Gratis coaching.

Cadeaus.

Liefde.

Een leefloon.

Hulp van de voedselbank.

Dat zijn geen dingen die ik ooit op mijn visionboard had geplakt. Het was soms confronterend. Soms voelde het alsof ik op een plek stond waar ik nooit had gedacht te zullen belanden.

En tegelijk heeft ontvangen mij rechtgehouden.

Mensen hebben mij iets gegeven op momenten waarop ik het zelf niet kon dragen.

Langzaam ben ik anders naar ontvangen gaan kijken.

Ik hoef wat naar mij toe komt niet krampachtig vast te houden. Het kan door mij heen weer verdergaan.

De coaching die ik kreeg, leeft mee in vragen die ik nu aan iemand anders stel.

De liefde die mij gedragen heeft, maakt het mogelijk dat ik opnieuw iets creëer.

De hulp die ik ontving, heeft mij geleerd hoe groot het verschil kan zijn wanneer iemand u niet eerst laat bewijzen dat ge het waard zijt.

Misschien is ontvangen dus geen passieve kant van geven.

Misschien houdt ontvangen de stroom open.

…

Dat betekent niet dat ge alles moet aannemen. Ook ontvangen mag kloppen. Een cadeau waaraan verwachtingen vasthangen, hulp die u kleiner maakt of advies waar ge niet om gevraagd hebt, hoeft ge niet dankbaar binnen te laten.

Openheid is niet hetzelfde als geen grenzen hebben.

Maar wanneer iets echt en vrij naar u toe komt, kunt ge het dan ontvangen zonder het onmiddellijk terug te betalen, weg te lachen of kleiner te maken?

Een compliment bijvoorbeeld.

Hoe vaak antwoorden we niet meteen: “Och, dat was niks.”

Of iemand biedt hulp aan en voor we het goed en wel beseffen, horen we onszelf zeggen: “Nee nee, het lukt wel.”

Terwijl het eigenlijk helemaal niet zo goed lukt.

Pak uw schrift er maar bij.

Maak twee kleine kolommen.

Schrijf boven de ene: Wat geef ik gemakkelijk?

En boven de andere: Wat vind ik moeilijk om te ontvangen?

Schrijf wat er spontaan komt.

Tijd. Aandacht. Complimenten. Geld. Hulp. Zorg. Liefde. Rust. Een kans.

Kijk daarna eens naar wat ge moeilijk ontvangt.

Wat maakt het lastig?

Zijt ge bang dat ge daarna iets verschuldigd zijt?

Voelt ge u zwak wanneer ge hulp nodig hebt?

Of zijt ge zo gewoon geworden om degene te zijn die geeft, dat ge niet meer goed weet hoe ge uw handen opent?

…

Leg uw pen neer.

Open uw handen op uw schoot.

Adem rustig in en stel u voor dat ge iets ontvangt wat ge vandaag nodig hebt. Geen concreet cadeau. Misschien rust. Steun. Liefde. Ruimte.

Bij de inademing denkt ge:

“Ik ontvang.”

Bij de uitademing:

“Ik laat verderstromen wat verder mag.”

Nog een keer.

Ik ontvang.

Ik laat verderstromen wat verder mag.

…

Kies vandaag één klein moment om bewust te geven of te ontvangen.

Misschien stuurt ge iemand een oprecht bericht.

Misschien neemt ge een compliment aan met alleen: “Dank u.”

Misschien zegt ge ja wanneer iemand vraagt of ze iets kan doen.

En als ge iets ontvangt, voel dan efkes wat er gebeurt wanneer ge het niet onmiddellijk terugduwt.

Ge hoeft vandaag geen grote kringloop van overvloed op gang te brengen.

Eén open hand is genoeg.

Ik wens u een dag met iets meer stroom.

Tot morgen.