Wat overblijft als alles wegvalt

Goeiemorgen.

Welkom op de eerste dag van deze nieuwe Zuurstofweek.

De eerste wet waaruit ik vandaag inspiratie haal, noemt Deepak Chopra de wet van pure potentialiteit.

Dat is een groot woord. Pure potentialiteit.

Maar toen ik erover nadacht, kwam er eigenlijk een heel menselijke vraag bij mij boven:

Wie zijt ge wanneer alles waarmee ge uzelf altijd hebt omschreven efkes wegvalt?

…

Bij mij begon die vraag vier jaar geleden heel luid te worden.

Toen mijn relatie stopte, verloor ik veel meer dan alleen een partner.

Er vielen ineens hele rollen van mij af.

Ik was niet langer de vrouw van.

Ik was ook niet meer iedere dag voltijds moeder. Mijn kinderen waren plots een deel van de tijd bij hun papa.

En daarnaast viel nog een hele verzameling rollen weg waarvan ik voordien niet eens besefte hoeveel plaats ze innamen. Huishoudster. Kok. Familieplanner. Degene die wist wie waar moest zijn, wat er in huis ontbrak en wat er geregeld moest worden.

Ge kunt jarenlang denken dat dat gewoon dingen zijn die ge doet.

Tot ze wegvallen en ge merkt hoeveel van uw identiteit eraan vastzat.

Wie ben ik dan nog?

…

Ik begon mezelf opnieuw te zoeken. Ik werkte. Ik schreef. Ik ondernam. Ik zorgde dat alles bleef draaien.

Werken werd mijn houvast.

Daar wist ik tenminste nog wie ik was. Iemand die creëerde. Iemand die opdrachten uitvoerde. Iemand die haar eigen geld probeerde te verdienen en bleef zoeken naar een manier om recht te blijven.

En toen kwam de burn out.

Toen lukte ook werken niet meer.

Ik denk dat daar echt het laatste laagje wegviel.

Ik kon mezelf niet meer bewijzen met wat ik deed. Ik kon niet nog harder werken om de financiële stress op te lossen. Ik kon niet blijven volhouden dat ik het allemaal wel gedragen kreeg.

Ik stond op stikken.

Langdurige financiële onzekerheid. Overal alleen voor staan. Een lichaam en een hoofd die gewoon niet meer mee wilden.

En ergens in die periode ontstond IO₂.

Niet tijdens een gezellige brainstorm over een nieuw bedrijfsconcept.

Het ontstond als een redmiddel voor mezelf.

Ik had zuurstof nodig.

Ik had iets nodig dat mij terugbracht naar wat ik voelde, omdat mijn hoofd al honderden oplossingen had bedacht en geen enkele mij nog rust gaf.

Ik begon te schrijven. Te ademen. Kleine keuzes te maken. Niet de keuze die mijn hele leven zou oplossen. Gewoon de keuze die mij door deze dag hielp.

In diezelfde periode ontstond ook Nodaroo. Verhalen en creatieve handvatten voor kinderen, zodat zij al jong leren voelen wat er in hen leeft en veiligheid in zichzelf kunnen vinden.

En toen zag ik iets.

Onder al die rollen zat nog altijd iemand.

Iemand die verhalen maakt.

Iemand die uit haar eigen zoektocht iets probeert te creëren waar ook een ander houvast aan kan hebben.

Iemand die niet alle antwoorden kent, maar wel een vraag kan stellen waardoor een ander haar eigen antwoord terug hoort.

Dat was niet verdwenen.

Zelfs niet toen ik zelf bijna geen zuurstof meer voelde.

…

Misschien is dat wat deze eerste spirituele wet mij vertelt.

Onder onze rollen, prestaties, mislukkingen en alles wat anderen van ons denken, leeft nog iets dat niet zomaar wegvalt.

Een kern.

Een aanwezigheid.

Iets wat nog niet vastligt en tegelijk heel eigen voelt.

Ge hoeft vandaag niet te weten wat uw grote talent is of waarvoor ge op aarde zijt. We zijn nog maar op dag één. Rustig. 😊

Ik wil u alleen uitnodigen om efkes te voelen wie ge zijt onder alles wat ge iedere dag probeert te zijn.

Misschien zijt ge moeder, partner, dochter, werknemer, ondernemer, mantelzorger, vriendin of degene die altijd sterk blijft.

Misschien draagt ge sommige rollen met veel liefde.

Misschien zijn er rollen waar ge stilaan uit groeit.

En misschien is er ooit een rol weggevallen waarvan ge dacht dat ge zonder die rol niet meer wist wie ge was.

Pak uw schrift er maar bij.

Schrijf bovenaan:

Welke rollen draag ik allemaal?

Schrijf ze gewoon op. Zonder er te lang over na te denken.

En kijk daarna eens naar uw lijst.

Stel uzelf dan deze vraag:

Wie ben ik wanneer ik deze rollen efkes niet hoef te vervullen?

Wat blijft er over?

Misschien komt er een eigenschap. Iets wat ge graag doet. Iets wat zelfs in moeilijke periodes bij u bleef. Misschien komt er alleen stilte of verwarring.

Ook dat is een eerlijk antwoord.

…

Leg uw pen maar efkes neer.

Voel uw voeten op de grond.

Leg een hand op uw hart als dat goed voelt.

Adem rustig in.

En uit.

Bij de volgende inademing denkt ge:

“Ik ben hier.”

Bij de uitademing:

“Ik hoef efkes niks te bewijzen.”

Nog een keer.

Ik ben hier.

Ik hoef efkes niks te bewijzen.

…

Uw kleine keuze voor vandaag is heel eenvoudig.

Maak ergens vijf minuten vrij waarin ge geen enkele rol bewust hoeft te vervullen.

Geen nuttige vijf minuten.

Ge hoeft niks af te werken, niemand terug te bellen en zelfs geen spiritueel betere versie van uzelf te worden.

Zit gewoon efkes bij uzelf.

Niet bij wat ge doet.

Bij wie er vandaag aanwezig is.

Ik wens u een zachte eerste dag.

En morgen kijken we naar iets wat alleen kan bestaan wanneer we ons ook een beetje durven openen voor elkaar.