Hoofdstuk 9 | Drie regels zijn ook schrijven

Over een bladzijde die niet vraagt hoeveel ge vandaag kunt geven

In de IO₂ Journal komt een flink deel vrije schrijfruimte.

Ik had die bladzijden kunnen vullen met vaste oefeningen, dagtitels en vakjes om af te vinken. Dat zou overzichtelijk zijn geweest. Ge zou precies weten wat ge op dag één, dag twee en dag drie moest doen.

Ik wilde vooral voorkomen dat de Journal na een paar gemiste dagen alweer voelt als iets waarop ge achterloopt.

Daarom krijgt ge straks bladzijden waarop ge drie pagina’s moogt schrijven. Of drie regels. Misschien blijft het bij één zin die eindelijk op papier staat.

Ook dat is schrijven.

De verleiding van een volle bladzijde

Een lege bladzijde kan ruim voelen. Ze kan u evengoed aankijken alsof ze verwacht dat ge met iets belangrijks komt.

Zodra ge begint, verschijnt gemakkelijk de gedachte dat het de moeite moet zijn. Een mooi inzicht. Een helder verhaal. Iets waar ge achteraf met voldoening naar kijkt.

Voor ge het weet, zijt ge niet meer aan het luisteren naar wat er leeft. Ge probeert een goede bladzijde te produceren.

Ik ken schrijven heel goed als werk. Ik schrijf boeken, artikels, mails en verhalen die bedoeld zijn om gelezen te worden. Daarbij schrap en herschrijf ik tot een zin draagt wat ik ermee wil zeggen.

Schrijven in een Journal heeft een andere functie.

Die woorden hoeven nergens naartoe. Ze moeten niemand overtuigen of raken. Ze mogen half blijven, rommelig zijn of veel korter uitvallen dan ge had gedacht.

De bladzijde is ook niet teleurgesteld wanneer ge na twee zinnen uw pen neerlegt. Dat talent mogen we gerust wat vaker van papier afkijken.

Eén zin kan al iets verschuiven

Sommige dagen hebt ge een uur, een hoofd vol woorden en goesting om te blijven schrijven. Dan kan een vraag u meenemen naar een plek waarvan ge niet wist dat ze aandacht vroeg.

Er zijn ook dagen waarop ge weinig over hebt.

Ge kunt dan wachten tot het huis rustiger is en uw hoofd meer ruimte heeft. Tot ge uitgebreid kunt voelen en begrijpen wat alles betekent.

Of ge schrijft één eerlijke zin.

Vandaag is dit wat er is.

Zo’n zin lost uw leven niet op. Hij kan wel het moment onderbreken waarop ge alweer over uzelf heen leeft. Wat er vanbinnen zit, heeft even een plaats buiten uw hoofd gekregen.

Er kan nog iets volgen. Het mag evengoed bij die ene zin blijven.

Een zin hoeft geen aanloop naar een hele pagina te zijn om waarde te hebben.

Ge hoeft niks in te halen

Bij veel methodes begint de achterstand bijna vanzelf. Ge slaat een dag over. Daarna nog één. Wanneer ge het boek opnieuw opent, liggen de lege pagina’s ertussen als kleine bewijzen dat ge het ritme niet hebt volgehouden.

Dat wilde ik uit de IO₂ Journal houden.

De begeleide stukken geven richting. Er zijn vragen, oefeningen en zes audio’s die u helpen vertragen. Daarnaast blijft er vrije ruimte. Ge moogt terugkomen wanneer ge wilt en beginnen waar ge op dat moment zijt.

Een bladzijde van vorige week vraagt niet om alsnog ingevuld te worden. Uw dinsdag hoeft niet op donderdag ingehaald.

Ge opent de Journal en schrijft wat vandaag waar is.

Na drie regels merkt ge soms pas dat ge moe zijt of dat een gesprek nog in uw lijf zit. Er kan ook iets verschijnen waar ge naar verlangt en dat ge de hele dag had overstemd met praktische dingen.

Dat is genoeg voor die dag.

Schrijf, adem, kies op kleine schaal

Schrijf, Adem, Kies klinkt als een beweging. Dat is het ook. Alleen hoeft die beweging niet groot te zijn.

Schrijven kan één zin zijn.

Ademen kan betekenen dat ge uw pen neerlegt en even blijft zitten bij wat ge net las.

Kiezen kan iets heel kleins worden. Vanavond vroeger stoppen. Eén bericht sturen. Een antwoord nog een dag laten rusten. Of erkennen dat ge vandaag nergens over wilt beslissen.

Ik wil dat de Journal bruikbaar blijft op heldere dagen én op dagen waarop ge weinig ruimte over hebt.

Uw leven komt niet netjes voorbereid aan op een vrije bladzijde. Er kan lawaai in huis zijn en soms hebt ge maar tien minuten. Een verkeerd geschreven woord hoeft ge dan niet alsnog mooi te maken.

Dan mag de Journal eruitzien alsof er iemand in leeft.

Wat vandaag naar buiten wil

Als ge wilt schrijven en niet weet waar te beginnen, zet dan bovenaan:

Als ik vandaag maar één zin zou schrijven, welke moet het dan zijn?

Laat het eerste keurige antwoord gerust passeren. Schrijf de zin die ge niet eerst wilt uitleggen.

Daarna moogt ge stoppen.

Ge hebt geen pagina beloofd en geen inzicht af te werken. Morgen ligt er opnieuw papier.

In de IO₂ Journal wil ik plaats maken voor lange verhalen én voor dagen waarop er maar een paar woorden komen. De ruimte is dezelfde. Wat ge erin legt, mag veranderen met uw leven.

Drie regels zijn ook schrijven.

Eén eerlijke zin telt evengoed mee.

Alle hoofdstukken van Het verhaal van IO₂

1. Waarom IO₂ bestaat
2. Waarom schrijven alles veranderde
3. Wie zijt ge wanneer niemand iets van u nodig heeft?
4. Uw verlangen hoeft zich niet te verdedigen
5. Soms klinkt kiezen gewoon als stoppen
6. Geven voelt veilig. Ontvangen legt iets bloot
7. Mijn planning moet mij ook kunnen dragen
8. Wat ik weghaalde om iedereen te bereiken
9. Drie regels zijn ook schrijven